Registratie van materialen; keuze of verplichting?

Wat een materialenpaspoort is, is inmiddels wel bekend (voor wie toch nog niet helemaal duidelijk is hoe het werkt, lees vooral dit artikel eens). Maar na jaren er vooral veel over gepraat te hebben, zien we dat de toepassing een volgende stap zet en steeds meer op schaal wordt toegepast (bijvoorbeeld in het project Buitenoord van BPD).

Is een eventuele verplichting toe te juichen? En wat gaan we doen met alle gedetailleerde data? Dat er met al deze data winst te behalen is, is niets nieuws voor Paul van Doorn (senior planontwikkelaar Giesbers Ontwikkelen en Bouwen). “Want”, zo legt Van Doorn uit: “Met een Madaster materialenpaspoort kun je ook heel goed het ‘mutatieonderhoud’ sturen, waardoor dat kostenefficiënter wordt.”

Op basis van de ingevoerde data kan in feite iedereen, van BIM manager tot duurzaamheidsmanager tot gebouweigenaar, precies over die informatie beschikken die voor hem of haar van belang is. Reden genoeg om er nu op grote schaal mee te willen starten. Of is een duwtje vanuit de overheid echt nodig om de achterblijvers mee te krijgen?

Duurzaam Gebouwd besteedde onlangs uitvoerig aandacht aan de zin van een materialenpaspoort. Lees er meer over in het Duurzaam Gebouwd artikel ‘Materialenpaspoort biedt in de praktijk veel nieuwe kansen’ en/of luister deze podcastaflevering Materialenpaspoort die dieper ingaat op het al dan niet verplicht stellen.

VERTALEN »